..:: حجت الاسلام حامد زمانی ::..
به صوت حجازی قرآن مهدی....
منوی اصلی
موضوعات وبسایت
وصیت شهدا
نویسندگان
آمار وب سایت
  • بازدید امروز : 12
  • بازدید دیروز : 16
  • بازدید این ماه : 98
  • بازدید ماه قبل : 101
  • کل بازدیدها : 401
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب : 26




آپلود عکس آپلود عکس . . بر روی لینک فوق کلیک کنید
اشتراک توسط : کاربر همراه 3

 شاید شما هم با بچه‌هایی مواجه شده باشید که برای انجام هر کار ساده‌ای، حتی کارهایی که از وظایف اصلی آن‌ها محسوب می‌شود، شرط و شروط می‌گذارند. والدین هم به شرط‌هایی که فرزندانشان برای مسواک‌زدن، خوردن یا خوابیدن می‌گذارند، حساسیت نشان نمی‌دهند و آن‌ها همین‌طور به این باج‌گرفتن‌ها عادت می‌کنند تا وقتی به...


 

 

شاید شما هم با بچه‌هایی مواجه شده باشید که برای انجام هر کار ساده‌ای، حتی کارهایی که از وظایف اصلی آن‌ها محسوب می‌شود، شرط و شروط می‌گذارند. والدین هم به شرط‌هایی که فرزندانشان برای مسواک‌زدن، خوردن یا خوابیدن می‌گذارند، حساسیت نشان نمی‌دهند و آن‌ها همین‌طور به این باج‌گرفتن‌ها عادت می‌کنند تا وقتی به سن مهد کودک یا مدرسه‌رفتن برسند. تازه در این زمان است که مشکل اصلی خود را نشان می‌دهد، و برای اینکه کودک سرکلاس حاضر شود هم مجبور می‌شوند هر روز به او باج بدهند! پرسشی که اینجا مطرح می‌شود آن است که باید با این بچه‌ها چه رفتاری داشت؟ قبل از پاسخ به این سؤال، لازم است توصیه‌هایی به والدین کرد که بتوانند قبل از رسیدن به این مرحله، از آن پیشگیری کنند.

1- این خود شما هستید که بچه‌ها را به باج‌گرفتن عادت می‌دهید. اگر دوست دارید کودک خود را با پاداش دادن به انجام کارهای بهتر تشویق و ترغیب کنید، نباید به هیچ‌وجه این کار را قبل از انجام اقدام پسندیده‌ای انجام بدهید، چون در این صورت به او پاداش نمی‌دهید، بلکه باج می‌دهید تا کاری را که باید، انجام دهد.

2- از گرفتن تصمیم‌های ناگهانی و بدون برنامه‌ریزی برای درنظرگرفتن پاداش یا تشویق بپرهیزید. شاید در آن لحظه خاص با یک تصمیم ناگهانی، کارتان راه بیفتد، اما در درازمدت کودک خود را به باج‌گرفتن عادت می‌دهید. مادری که سر سفره تصمیم می‌گیرد برای اینکه کودکش غذا بخورد، برایش فلان اسباب‌بازی را بخرد، به او یاد می‌دهد حتی برای خوردن، خوابیدن یا هر کاری که طبق روال هر خانه، موظف است انجام دهد، لازم است پاداشی مطالبه کند.

3- تا می‌توانید از درنظرگرفتن پاداش‌های نقدی بپرهیزید. پاداش شما برای اینکه کودک‌تان پس از برگشتن از مهدکودک وسایلش را سر جای خود گذاشته یا لباس‌هایش را جمع کرده، مثلاً می‌تواند این باشد که بعدازظهر که از خواب بیدار شد با شما به پارک برود و... .

4- در نظر گرفتن پول توجیبی مشخص و محدود برای بچه‌ای که کلاس دوم یا سوم ابتدایی است، خوب است و باعث می‌شود حساب‌کردن و دخل و خرج را یاد بگیرد، اما بی‌حساب و به عنوان جایزه پول‌دادن، او را بدعادت می‌کند و مشکلات بعدی ایجاد می‌شود.

 

چگونه کودک را اصلاح کنیم؟

 

اگر با رفتارهای اشتباه خود و نادیده‌گرفتن این اصول تربیتی، باعث شده‌اید کودک برای انجام هر کاری پاداش یا باج طلب کند، باید به مرور این عادت او را ترک بدهید. بچه‌ها باید بدانند در مورد اجرای وظایف هیچ جای بحث و گفت‌وگویی وجود ندارد. با او صحبت کنید و بگویید همان‌طور که ما برای رفتن به سرکار یا غذا‌پختن یا مرتب‌کردن خانه بهانه‌ای نمی‌آوریم و پاداشی از کسی نمی‌‌خواهیم چون اینها جزو وظایف‌مان هستند، تو هم باید بدون چون و چرا وظیفه‌ات را انجام دهی. وظیفه تو رفتن به مدرسه است؛ بی‌بحث و چون و چرا. به او اجازه ندهید از زیر بار مسئولیت‌هایی که برایش تعریف کرده‌اید، شانه خالی کند. خیلی کوتاه، مشخص و روشن به او بگویید که این موضوع یک قانون است و هیچ دلیل و برهانی برای انجام ندادنش نداریم. سعی نکنید وارد بحث و گفت‌وگو شوید، چون اگر وارد بازی‌های کلامی شوید، حتماً بچه‌ها برنده خواهند شد. آنها آنقدر بلدند دلیل‌تراشی کنند که در نهایت مجبورتان می‌کنند اجازه دهید مطابق میل آنها رفتار کنید که می‌تواند مدرسه نرفتن باشد یا جمع‌نکردن وسایلشان. می‌توانید برای ماندن بچه‌ها در منزل، شرایط خاصی تعیین کنید. اگر کودک هیچ بیماری و مشکلی ندارد و دلیلی را برای امتناع از مدرسه‌رفتن نمی‌یابید، ترتیبی بدهید آن روز به او خوش نگذرد. اگر می‌گوید ناخوش است، نگذارید حالا که ترفندش برای مدرسه نرفتن جواب داده، به بازی و تفریح بپردازد. به او بگویید حق ندارد با دوستانش بازی کند و تمام روز باید در رختخواب بماند. حتی غذای مناسب بیمار به او بدهید، نه آنچه دوست دارد. در پایان لازم است علت نرفتن به مدرسه را کشف و کودک را به مدرسه و محیط آن علاقه‌مند کنید. اگر به اختلال اضطراب جدایی مشکوک هستید، با روان‌پزشک مشورت کنید و اگر شک کرده‌اید مشکلی در مدرسه وجود دارد که منشاء آن رفتار معلم یا همکلاسی‌های اوست، سعی کنید با مسئولان مدرسه صحبت کنید. رفتار مثبت کودک را برای مدرسه رفتن مورد توجه قرار دهید و جایزه بدهید. به او نشان دهید که در نظر شما مدرسه‌رفتن، کار بسیار مهم و باارزشی است و برای این کار اهمیت قائل هستید. نباید با سخت‌گیری سعی کنید مشکل او را یک‌شبه حل کنید.


!!! !!!


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات